Иска ми се да имах талант! Да разкрасявам тъгата си в драматични произведения, за да оправдавам или изразявам лудостта си. Тогава поне щях да оставя нещо от бурите, които се разразяват под обвивката ми!
Като какавида се раждам - някой вижда ли колко темперамент струи зад гипсовата отливката на тялото ми?
Иска ми се излятата от страстите в душата ми влага, да напои устните на ценители - уморих се да бъда тълкувана еднозначно...Еднополовост...Едностранчивост...Къде са сетивата, които болят от докосването? Чувствителността е порок, които остава неразбран, когато се допре до дланите на простолюдието и се разбие в прагматизма и ползването на другия за физиологични нужди!
